Afgelopen zondag hebben we in het Deense Slagelse goede zaken gedaan m.b.t. het WK zijspancross. Door allerlei tegenslagen hadden we de afgelopen tijd een achterstand van 13 punten opgelopen ten opzichte van de concurrentie en we beseften dat het een heel moeilijk opgave zou worden om deze achterstand in de resterende twee wedstrijden weg te werken. Maar gelukkig liet deze keer de pechduivel ons links liggen en kwam eens op bezoek bij de concurrent. Dankzij een eerste en een tweede plaats konden we een achterstand van 13 punten omzetten in een voorsprong van 16 punten. We hebben vanaf 1994 tot gisteren 350 manches voor het WK gereden en daarin gisteren voor de 165e keer als eerste over de finish gekomen (bron: Dick Wentink). Op naar de finale wedstrijd komende zondag in het Duitse Rudersberg waar dus de wereldkampioen van 2010 bekend zal worden. Hoe de afloop ook zal zijn, het staat nu al vast dat dit een van de meest spannendste competities in de geschiedenis is geweest.

Begin van dit jaar stapte Gertie Eggink volkomen onvoorbereid bij mij in het zijspan maar wist zich razendsnel aan te passen aan het grote werk. De eerste wedstrijd om het WK leverde dan ook meteen een dubbele manchezege op en daarmee werden we met 50 punten meteen lijstaanvoerder in het klassement. Regerend wereldkampioen Joris Hendrickx stond na de eerste wedstrijd pas op 27 punten. In de Britse GP werd het voor Gertie toch iets moeilijker en moesten we ons tevreden stellen met tweemaal een derde plaats waardoor onze voorsprong slonk tot welgeteld drie puntjes op Maris Rupeiks. Daarna volgde het debacle in het volledig verregende Franse Plomion en raakten we de leiding kwijt aan Joris Hendrickx, zij het maar met slechts één punt verschil. Ook in de Italiaanse ronde kwamen we niet geheel uit de verf en verloren we weer een puntje op de leiders. Daarna kwam de zandbaan van Polen waar we als echte Hollanders al onze hoop op hadden gevestigd. De eerste manche sloegen we dan ook onze slag met een prachtige zege maar de tweede manche werd de onmenselijke temperaturen menig rijder en/of bakkenist teveel en helaas was ook Gertie een van de slachtoffers. Meer dood dan levend kon hij zich de laatste ronde staande houden waarna hij finaal in elkaar zakte en naar het ziekenhuis werd vervoerd. Gelukkig was hij snel opgeknapt en konden we onze reis naar Oekraïne vervolgen, zij het met bange voorgevoelens want ook daar zou de temperatuur tot 40° gaan stijgen. Maar dit keer hield Gertie zich uitstekend maar kregen we te maken met een ander warmteprobleem, een koelwaterslang van ons motorblok ging los waardoor we de tweede manche nul punten scoorden. Weg leiding in het WK en zelfs teruggezakt naar een derde plaats in het klassement met een achterstand van vier punten op Jan Hendrickx. De leider bleef Joris Hendrickx. In België konden we ondanks het feit dat de neven Hendrickx hun thuiswedstrijd reden met een eerste en vierde plaats de dagoverwinning pakken en met één puntje voorsprong op Joris Hendrickx werden we opnieuw leiders in het WK. In Duitsland leek de ommekeer te komen, twee manches gewonnen en onze voorsprong nam toe tot vijf punten. In Frankrijk ging het iets minder en behaalden we evenveel punten als Joris Hendrickx zodat de stand exact gelijk bleef. Dan volgde de Oost-Europa tour. Drie wedstrijden achter elkaar die wellicht een sleutelrol in het WK zouden gaan betekenen. Het begin in Estland was super, weer een dubbele manchezege en onze voorsprong werd vergroot tot elf punten. Dan het drama in Letland, opnieuw stegen de temperaturen tot ongekende hoogte en na een winst in de eerste manche op het nippertje raakte Gertie in de tweede manche snel uitgeput en werd opnieuw afgevoerd naar het ziekenhuis. De diagnose voor Gertie’s vermoeidheid was al eerder in Nederland vastgesteld maar het leek aanvankelijk de goede kant op te gaan. Een voorsprong van elf punten werd omgezet in een achterstand van elf punten. Vanaf dat moment mocht er eigenlijk niets meer fout gaan wilden we nog enige kans maken op de wereldtitel. Met de nodige twijfels trokken we naar het Russische Penza waar de zware zandbaan eigenlijk een kolfje naar onze hand moest zijn maar de lichamelijke toestand van Gertie liet het niet toe om voluit te gaan en moesten we ons tevreden stellen met een derde en eerste plaats. Onze achterstand op de leiders liep daarmee op tot 13 punten. Tijdens een ONK in Varsseveld bleek dat Gertie’s conditie opnieuw verder achteruit was gegaan en werd besloten om hem opnieuw te laten onderzoeken. Op advies van de artsen mocht Gertie voorlopig geen enkele inspanning meer doen en dat bracht een heel grote teleurstelling teweeg binnen ons team. Gertie heeft alles gegeven dit jaar, is vaak heel diep gegaan en verdiend groot respect. Maar anderzijds wilde ik mijn laatste kans op een wereldtitel open houden en ging noodgedwongen op zoek naar een vervangend bakkenist. Gelukkig vond ik Dagwin Sabbe bereid om de resterende twee wedstrijden voor het WK met me te gaan rijden. Dagwin reageerde gelijk positief en gaf zelf aan dat hij met een schone lei wil beginnen en wil proberen als volwassen mensen overeen te komen en mij de twee laatste GP’s te assisteren om nog te proberen de wereldtitel te halen. Wellicht hebben we afgelopen weekend daarvoor een belangrijke stap gezet en kunnen nu met een comfortabele voorsprong van 16 punten afreizen naar Rudersberg. Daar kunnen we voor de achtste keer wereldkampioen worden en voor de 75e keer een Grand Prix winnen (bron: Dick Wentink). Maar laten we niet op de feiten vooruit lopen, zondagavond om 16.45 weten we wie de nieuwe wereldkampioen is. Al houden wij er natuurlijk alvast rekening mee dat wij dat zullen worden. Hopelijk komt u ons aanmoedigen langs de baan op een van het mooiste circuit van Europa en kunnen we na afloop samen onze successen vieren.
Tussenstand WK met nog één wedstrijd te gaan waarin nog maximaal 50 punten te verdienen zijn.
1. Daniël Willemsen/Gertie Eggink/Sabbe	Nederland/België - WSP-Zabel	528 pt
2. Joris HendrickxKaspars Liepins	België/Letland - VMC-KTM	512 pt
3. Jan Hendrickx/Tim Smeuninx	België - VMC-KTM	434 pt
4. Etienne Bax/Ben van den Boogaart	Nederland - VMC-Zabel	409 pt
5. Maris Rupeiks/Kaspars Stupelis	Letland - WSP-KTM	383 pt
6. Ben Adriaenssen/Kenny van Gaalen	België/Nederland - VMC-KTM	307 pt
7. Janis Daiders/Lauris Daiders	Letland - VMC-KTM	283 pt
8. Tomas Cermak/Ondrej Cermak	Tsjechië - MEFO-JAWA	267 pt
9. Baptiste Bigand/Julien Bigand	Frankrijk - VMC-Zabel	235 pt
10. Vaclav Rozehnal/Marek Rozehnal	Tsjechië -VMC-Zabel	228 pt