Over enkele weken gaat het cross seizoen weer van start.

En zo als al vele jaren begint het in Lochem waar op 6 maart de 1^ste ONK zal zijn.

Dick Wentink de man van de statistieken heeft voor u weer het een en ander op een rijtje gezet, en Jan de With heeft deze gegevens weer verwerkt in een mooi verhaal.

Ik wens u veel leesplezier.

Weblady.

Opmaak:

Dick Wentink en Jan de With.

VIJFTIG KEER EEN NEDERLANDS KAMPIOEN ZIJSPANCROSS

WAARVAN NEGEN KEER DANIËL WILLEMSEN.

Binnenkort gaat in Lochem het ONK zijspancross 2011 van start. Daarmee staan we aan de vooravond van, laten we hopen, de volgende vijftig kampioenschappen zijspancross. Want het is precies vijftig jaren geleden dat in 1961 voor de eerste keer onder auspiciën van de KNMV een competitie verreden om het Nederlands kampioenschap zijspancross. Eigenlijk werd de eerste kampioenswedstrijd al in 1947 verreden toen er op Duinrell een wedstrijd  om het Nederlands kampioenschap motorcross verreden waarbij ook de zijspanklasse was vertegenwoordigd.

De kampioenen werden Piet Knijnenburg/Joop Vossen op een zware BMW met zijspan. Voorlopig bleef het daarbij want met zo'n enorm zwaar gevaarte kon je maar amper door het mulle zand komen. Toch waren er in ons land een aantal lieden die zich actief met de zijspancross bezig hielden en één naam is onlosmakelijk met het ontstaan van de zijspancross in ons land verbonden en dat is Ben Snijder. Ben was een fervent voorstander van crossen met zijspannen maar bij gebrek aan wedstrijden week hij uit naar België waar de zijspannen kort na de oorlog direct een bloeiend bestaan leidden. Het was aan de vasthoudendheid van Ben te danken dat hij eind vijftiger jaren voldoende collega's op de been had gebracht om de KNMV ertoe te bewegen om ook in Nederland een nationale competitie in de zijspanklasse op te zetten. In 1961 ging de KNMV overstag en werd voor het eerst gestreden om een officieel Nederlands kampioenschap zijspancross. Kampioen werden Henk Steman/Map de Haas op, hoe kan het anders in die tijd, een BSA. Eigenlijk deed Ben Snijder een beetje hetzelfde wat Bart Notten sr. nu doet om een jeugdklasse bij de zijspannen van de grond te krijgen.

1993

We maken een sprong naar 1993 als Nederland enkele glorierijke jaren in de zijspancross achter de rug heeft. Drie jaar op rij zegevieren vaderlandse duo's in het wereldkampioenschap. Na Benny Janssen/Frans Geurts van Kessel in 1990 halen Eimbert Timmermans/Eric Verhagen zowel in 1992 als in 1993 de wereldtitel naar ons land. Dezelfde duo's die ook de dienst uitmaakten in de nationale competitie. Maar Janssen/Geurts van Kessel stappen na hun wereldtitel over naar de zijspanwegrace en Timmermans/Verhagen besluiten na twee titels een punt achter hun carrière te zetten. Hun vertrek liet een bepaalde leegte achter maar één duo was zich al aan het "warmlopen" bij de amateurs om daarna de stap naar de KNMV te maken. Het waren Daniël en Marcel Willemsen, respectievelijk 18 en 16 jaren jong. Al met zijspancross bezig toen ze 7 en 5 jaren jong waren hadden ze bij de MON alles gewonnen wat er te winnen viel. Ze misten zelfs op een haar na het Europees kampioenschap zijspancross van de IMBA omdat de laatste wedstrijd werd afgelast wegens wateroverlast. In 1994 werd het dan ook tijd om aan het grote werk te beginnen bij de KNMV.

1994.

• Debuut bij de KNMV
• Eerste manchezege in het ONK
• Zesde plaats in het eindklassement met 101 punten  

Voor Daniël en Marcel Willemsen was dus 1994 het moment aangebroken om de amateurstatus achter zich te laten en over te stappen naar de KNMV.

Hun eerste optreden vond plaats in Harfsen, een circuit wat ze tot op de laatste zandkorrel kennen omdat ze daar vanaf hun jeugdjaren gingen trainen. Vertrokken vanaf de 23 plaats sloeg niemand acht op het jonge duo totdat zij halfkoers op een zevende plaats waren beland. De tweede manche was de verrassing nog groter toen ze wederom vanuit de achterhoede moesten vertrekken maar in de slotfase brutaalweg de strijd aanbonden met regerend kampioen Marco Bens. Dat gevecht wonnen zij en kwamen als vierde over de finish. Dezelfde plaats namen zij voorlopig ook in voor het tussenklassement in het ONK.

Hadden ze in Harfsen een tik uitgedeeld, in Oldebroek werd het een flinke klap richting de gevestigde orde. Als nieuwkomers moesten Daniël en Marcel de eerste twee ONK's achteraan starten maar ook in Oldebroek was dat geen probleem. Vertrokken als zeventiende werden vervolgens elke ronde een paar combinaties gepasseerd en in de laatste ronde werden ook de regerend kampioen gepasseerd en was de eerste manchezege in het ONK een feit. De concurrentie stond versteld, met een mond vol tanden. Excuses over een te smalle baan golden niet meer, iedereen moest toegeven dat Daniël en Marcel reeds na twee wedstrijden hun stempel drukten op het Nederlands kampioenschap. De volgende wedstrijd in Wychen verliep heel wat minder voorspoedig. Na een keurige tweede plaats in de eerste manche werd Daniël in de tweede manche vol tegen zijn enkel gereden en na een operatie was hij twee maanden uit de roulatie. De slotwedstrijd vond plaats in St. Isidorushoeve en daar reikte oud-wereldkampioen Eimbert Timmermans de Kawim- trofee inclusie geldbedrag uit aan Daniël en Marcel Willemsen als meestbelovende talent in de zijspanklasse. In totaal behaalden ze in hun eerste jaar bij de KNMV 101 punten wat een zesde plaats in het eindklassement opleverde.   

1995.

• Derde plaats in het Nederlands kampioenschap met 110 punten
• Drie manchezeges in het ONK

In het Gelderse Halle werd duidelijk dat de zijspancross aan de vooravond stond van een compleet nieuwe lichting jonge duo's. Het werd dan ook het hele jaar een felle strijd tussen Gerton Kops/Gerwin Wijs, de broers Janssen en aanvankelijk ook Daniël en Marcel Willemsen. Na twee wedstrijden was het puntenverschil tussen Kops en Willemsen minimaal maar in Rhenen kwamen Daniël en Marcel na winst in de eerste manche de tweede manche niet aan de finish. Ook in Zaltbommel en Lichtenvoorde werd twee keer de finish niet gehaald waardoor de titelkansen verkeken waren.

1996.

• Opnieuw derde in het Nederlands kampioenschap met 145 punten
• Vier manchezeges in het ONK

Hoewel in Oldebroek een dubbele manchezege werd geboekt en er later in het seizoen nog twee manchezeges aan werden toegevoegd was een Nederlands kampioenschap nog een brug te ver. Veel pech in de resterende wedstrijden zorgde voor een derde plaats in het ONK en dat was dus geen verbetering ten opzichte van het vorig seizoen. 

1997.

• Tweede in het Nederlands kampioenschap met 239 punten
• Vijf manchezeges in het ONK

De zaken werden in 1997 op scherp gezet. In het wereldkampioenschap speelden Daniël en Marcel een vooraanstaande rol dus zou een nationale titel onderhand wel eens op het aan de beurt moeten zijn. De strijd ging voornamelijk tussen de broederparen Jacky en Wiljam Janssen en Daniël en Marcel Willemsen. Maar reeds in de openingswedstrijd kwamen Daniël en Marcel eenmaal niet aan de finish. De volgende wedstrijd in Lichtenvoorde werd alles recht gezet door een dubbel mancheoverwinning maar in Oss en Zaltbommel waren de resultaten ook weer matig. Uiteindelijk resulteerde dat in een tweede plaats achter de broers Janssen.

1998.

• Nederlands kampioen zijspancross met 355 punten
• Elf manchezeges in het ONK
• Eenmaal derde
• Tweemaal uitgevallen

Terwijl Daniël en Marcel in het wereldkampioenschap volop aan de slag waren voor hun eerste wereldtitel werd ook in het Nederlands kampioenschap alles uit de kast gehaald. Van de veertien manches voor het ONK werden er elf gewonnen en dat was ruim voldoende om de eerste Nederlandse titel binnen te halen. Met 355 punten bleven ze de broers Grondman 91 punten voor ondanks dat ze tweemaal waren uitgevallen.

Vanaf 1994 hadden Daniël en Marcel in het ONK in totaal 24 manches gewonnen.

1999.

• Opnieuw Nederlands kampioen
• Tien manchezeges in het ONK
• Twee manches uitgevallen
• In Reek 25^e manchezege in het ONK behaald

Het jaar 1999 was het jaar waarin Daniël en Marcel Willemsen op alle fronten doorbraken. In het wereldkampioenschap lagen zij vrijwel het hele jaar aan de leiding, fel op de huid gezeten door Sergis/Rasmanis. Uiteindelijk werden ze dan ook zeer verdiend wereldkampioen.

En als je de beste van de wereld bent moet je natuurlijk ook de beste van Nederland zijn. Dat lieten ze overduidelijk zien door in alle manches als eerste over de finish te komen met uitzondering van de tweede manche in Halle en St. Isidorushoeve toen de techniek hun in de steek liet.

Met een totaal van exact 300 punten hadden ze maar liefst 89 punten meer dan het duo op de tweede plaats. 

2000.

• Het rampjaar
• Zesde in het Nederlands kampioenschap met 227 punten
• Vier manchezeges in het ONK

In het bezit van hun tweede nationale titel én de wereldtitel zag de toekomst van Daniël en Marcel Willemsen er rooskleurig uit. Sponsors liepen de deur plat om het jonge duo bij te staan en de vooruitzichten waren dat het niet bij deze titels zou blijven. Maar een trainingsweekend in Italië haalde voorgoed een dikke streep door de ambities. Bij een ongeval raakten Daniël en Marcel gewond en liep Marcel zelfs een gedeeltelijke verlamming op. Daniël wilde stoppen maar besloot, mede op sterk aandringen van Marcel, uiteindelijk om toch verder te gaan met de Belg Sven Verbrugge als nieuwe bakkenist. De eerste twee wedstrijden moesten ze nog verstek laten gaan, daarna volgde vier manchezeges maar in de resterende vijf manches waren de scores matig waardoor ze met horten en stoten in het Nederlands kampioenschap niet verder kwamen dan een zesde plaats.    

2001.

• Derde keer Nederlands kampioen met 290 punten
• Acht manchezeges in het ONK
• Totaal 46 manchezeges behaald

De samenwerking met Sven Verbrugge werd ook in 2001 voortgezet en dat resulteerde in wederom een Nederlands titel. In totaal had Daniël Willemsen nu met verschillende bakkenisten 46 manchezeges behaald en kwam daarmee op gelijke hoogte met voormalig viervoudig kampioen Ton van Heugten.

2002.

• Vierde keer Nederlands kampioen met 223 punten
• Totaal 49 manchezeges

De samenwerking met Sven Verbrugge werd eind 2001 verbroken en Daniël Willemsen begon het nieuwe seizoen met de Belg Alfons Eggers als bakkenist. Eggers werd in 1998 en 1999 Europees kampioen bij de IMBA en wilde met Daniël een stap zetten op weg naar de wereldtitel. Zijn ambities werden helaas doorkruist door een aantal hardnekkige blessures waardoor de samenwerking jammer genoeg tot een vroeg einde kwam. In 2006 kon Alfons Eggers zich revancheren door voor de derde keer de Europese titel zijspancross te pakken. Daniël maakte de rest van het seizoen af met Sven Verbrugge en Bart Notten jr. waarna tenslotte Daniël in Lochem zijn vierde nationale titel behaalde met Dagwin Sabbe in het zijspan. Dat jaar werden slechts drie manches gewonnen maar dat bracht hem wel op gelijke hoogte met Eimbert Timmermans die in zijn carrière 49 keer als eerste over de streep kwam.

2003.

• Vijfde nationale titel met 346 punten
• In Halle 50^e manchezege in het ONK behaald
• Recordhouder wat betreft nationale titels, manchezeges en dagoverwinningen

Op zoek naar een nieuwe bakkenist kwam Daniël Willemsen uiteindelijk in Letland terecht waar de jonge Kaspars Stupelis bereid bleek het avontuur aan te gaan. Voorzien van een vracht talent en een onvoorstelbaar doorzettingsvermogen werd de samenwerking met Stupelis een overweldigend succes. De eerste wedstrijd om het ONK in Halle werd de vuurdoop voor de jonge Let en hij kreeg het zwaar te verduren van de buitenlandse deelnemers die hem wel eens wind in de broek wilden jagen. De eerste manche kwamen Daniël en Kaspars, mede door een valpartij, zwaar gehavend over de finish maar de tweede manche werd met een overwinning orde op zaken gesteld.

Dat ging zo het hele seizoen verder, alleen in Lochem kwamen ze als vierde over de finish omdat de wedstrijd vroegtijdig werd stilgelegd. Die tweede manche werd overigens gewonnen door Marcel Willemsen die inmiddels een succesvolle carrière als stuurman was begonnen. 

2004.

• Zesde nationale titel met 348 punten
• Tien mancheoverwinningen in het ONK

Er was geen kruid gewassen tegen het succesvolle duo Daniël Willemsen/Kaspars Stupelis. Zowel internationaal als nationaal boekten ze het ene succes na het andere. De tweede wereldtitel werd in 2003 een feit en in 2004 werd daar de derde aan toegevoegd. Zoveel succes internationaal, nog meer succes nationaal, op twee na werden alle manches om het ONK gewonnen en dat was ruim voldoende voor de zesde nationale titel.   

Tijdens de laatste wedstrijd om het ONK in Varsseveld was er tijd voor een stunt. Daniël en Kaspars hadden de titel al op zak toen zij besloten om er in de laatste manche een demonstratie van hun kracht van te maken. Met de omroeper werd de afspraak gemaakt dat zij bij de start van de tweede manche "met een afgeslagen motor" bleven staan. Aldus geschiedde, terwijl het hele startveld al in het bos verdwenen was vertrokken Daniël en Kaspars met grote achterstand. De volgende ronde hadden ze al zo'n tien combinaties ingehaald, de tweede ronde verbleven ze in het middenveld en de vierde ronde kregen ze de drie koplopers in het vizier. Die werden vervolgens binnen één ronde allen opgerold en namen ze de eerste plaats over. De manche werd tenslotte met grote overmacht gewonnen...  

2005.

• Even pas op de plaats
• Derde in het Nederlands kampioenschap met 293 punten
• Negen mancheoverwinningen in het ONK
• In Lochem 75^e manchezege in het ONK behaald
• Marcel Willemsen tweede in het kampioenschap

Aan het eind van 2004 zag Daniël Willemsen tot zijn spijt zijn bakkenist Kaspars Stupelis terugkeren naar Letland. Twee jaren ver van huis vielen hem zwaar en hij besloot in te gaan op het aanbod van zijn landgenoot Kristers Sergis om daar zijn carrière voort te zetten. Dat betekende dat Sven Verbrugge door Sergis aan de dijk werd gezet en zo ontstond de meest opmerkelijke partnerruil bij de zijspancross. Sven was er op gebrand om Sergis een hak te zetten en daarmee tevens voor het eerste wereldkampioen te worden. Dat lukte samen met Daniël. Nationaal ging het even iets minder voor de wind. Door een beenblessure stond Daniël één wedstrijd aan de kant en de volgende wedstrijd kregen ze in St. Isidorushoeve ook nog en tijdstraf wegens geluidsovertreding. Ze werden met een straf van één minuut teruggezet naar de derde plaats maar deze straf had bijna geen effect gehad omdat Daniël en Sven de manche wonnen met een voorsprong van 55 seconden. Toen ze in Veldhoven tweemaal met pech aan de kant stonden bleek een Nederlands kampioenschap niet meer haalbaar. Dat schiep onverwachte kansen voor de concurrentie en aanvankelijk leek het er op dat de titel naar broer Marcel Willemsen zou gaan. Maar uitgerekend in zijn thuiswedstrijd in Lochem miste hij de start. Dat kon hij nog redelijk herstellen en om in de tweede manche niets aan het toeval over te laten werd een GP blok van Daniël in Marcels motor gebouwd. Uitgerekend op dat moment ging het blok kapot en waren de kansen ook voor Marcel verkeken.

2006.

• Zevende nationale titel met 785 punten
• Vijftien manchezeges in het ONK behaald

De samenwerking met Sven Verbrugge werd voortgezet en dat resulteerde opnieuw in een absolute overmacht op alle fronten. Na de wereldtitel werd ook de nationale titel behaald en dat voor de zevende keer. Jammer dat ze in Veldhoven een keer een zesde plaats scoorden, anders hadden ze alle manches voor het ONK gewonnen!

Na afloop van het seizoen liepen de onderhandelingen met Sven Verbrugge stuk maar Daniël had reeds een nieuwe bakkenist in het vizier. Ditmaal betrof het een Zwitser, de zeer gemotiveerde Reto Grütter stond bij de laatste wedstrijd voor het ONK bij Daniël in het zijspan, en dat tot ieders volle tevredenheid. Reto ging zich gedurende de wintermaanden voorbereiden om het volgende seizoen meteen fris aan de start te staan.

2007.

• Beter kan het niet
• Achtste nationale titel
• Twaalf manchezeges in het ONK behaald
• In Varsseveld 100^e manchezege in het ONK behaald
• Marcel Willemsen derde

Hoe kun je je overmacht nog beter bewijzen dan een keer alle manches voor het ONK te winnen? Dat deden Daniël en Reto in 2007 en daarbij namen ze ook nog een wedstrijd vrijaf. Daniël had zich inmiddels ook op het rally-pad begeven en een wedstrijd in Marokko viel samen met een kampioenscross in Emmen. Geen nood, alle overige wedstrijden werden gewonnen en zo konden met exact 600 punten de concurrentie nog 124 punten voorblijven. Helaas kwam Marcel Willemsen welgeteld één puntje te kort om tweede te worden.

2008.

• Negende nationale titel met 758 punten
• Twaalf manchezeges in het ONK behaald
• Willemsen 1^e
• Willemsen 2^e

Even hingen er donkere wolken boven team Willemsen toen Reto Grütter bij een voorjaarstraining zijn sleutelbeen brak. Zijn landgenoot Bruno Kälin zou zijn plaats even innemen en dat leidde niet direct tot een overwinning. In Varsseveld kwam eeuwige concurrent Kristers Sergis op bezoek en Daniël moest de eer aan hem laten. Daarna was het weer de beurt aan Reto en reden van de ene overwinning naar de andere. Uitgezonderd een zeer chaotisch verlopen wedstrijd in Lichtenvoorde die tot tweemaal toe voortijdig werd afgevlagd. Dat kostte Daniël de eerste plaats en toen in de tweede manche in het zich van de haven de motor afsloeg was ook dat het moment om slechts als zevende te eindigen. In de resterende wedstrijden werd alles ruimschoots weer goedgemaakt door telkens als eerste over de finish te komen.

Mooie bijkomstigheid was het feit dat de eerste twee plaatsen in het ONK werden ingenomen door Daniël en Marcel Willemsen. Acht jaren geleden had niemand durven hopen dat Marcel het nog ooit zover zou brengen...

2009.

• Geen nieuwe titel, 613 punten behaald
• Tien manchezeges in het ONK behaald
• In Lichtenvoorde 125^e manchezege in het ONK behaald
• Tweede plaats voor Daniël Willemsen
• Tweede plaats voor Marcel Willemsen

Aan het begin van het seizoen gaf Reto Grütter vrij onverwacht te kennen te zullen stoppen met wedstrijdsport om zich geheel te gaan wijden aan zijn maatschappelijke carrière. Daniël moest naarstig op zoek naar een nieuwe bakkenist en vond de Belg Dagwin Sabbe bereid om (opnieuw) met hem te gaan rijden. Helaas kampte Dagwin al vanaf het begin van het seizoen met een knieblessure en zo kwam opnieuw de weg vrij voor Sven Verbrugge. Zowel in het WK als in het ONK reden ze van de ene overwinning naar de andere en opnieuw leek het een uitgemaakte zaak wie er beide titels zouden gaan opeisen.

Totdat een "onschuldige" autoband in Mill alles in duigen deed vallen. In een scherpe bocht had men autobanden aangebracht om de rijders te beschermen wanneer ze te ver naar buiten zouden rijden. Een algemeen gebruik alleen had men hier de autobanden volgestort met beton. Daniël raakte met zijn linkerbeen een autoband en het was mis. Dertig seconden later reed de volgende combinatie tegen dezelfde autoband met als gevolg dat beiden met een gebroken been werden afgevoerd. Daniël gaf de moed niet op en slechts vijf weken later stond hij voorzien van een special brace weer aan de start maar het was te laat voor een titelprolongatie. Zowel de wereldtitel als de nationale titel gingen aan zijn neus voorbij. Een tweede plaats is echter ook een eervolle vermelding en datzelfde resultaat bereikte Marcel in de zwaar bezette Duitse competitie. Toch weer een buitengewoon goed resultaat voor Willemsen en Willemsen!

2010.

• Geen volledig ONK seizoen
• Vier manchezeges in het ONK

Aanvankelijk zou Daniël in 2010 gaan starten met de nieuwe en zeer beloftevolle bakkenist Roman Vasiliyaka uit Oekraïne. Maar een zware polsblessure van Roman gooide roet in het eten en Daniël moest te elfder ure op zoek naar een vervanger. Die vond hij in zijn plaatsgenoot Gertie Eggink. Gertie gold echter als een zeer ervaren bakkenist die echter op dat moment de capaciteit miste om met Daniël te gaan rijden. Daar kwam later ook nog een virusinfectie bij. Het werd een zwaar seizoen voor Daniël en Gertie waarbij ze uiteindelijk wel de wereldtitel naar zich toetrokken. Bij het ONK lieten ze enkele malen verstek gaan en dat verklaart hun zevende plaats in de eindstand.

2011.

Of Daniël Willemsen in 2011 de eenenvijftigste Nederlands kampioen zijspancross wordt valt nog te bezien. Het wereldkampioenschap heeft prioriteit en daarnaast nemen zakelijke beslommeringen bij de bouw van rallymotoren en WSP cross zijspannen veel tijd in beslag. Hoe dan ook, negen keer Nederlands kampioen is een ongeëvenaard resultaat en het is de vraag of er ooit nog iemand in ons land hem dit zal nadoen.

Daniël Willemsen

• Negen keer Nederlands kampioen (tweede Eimbert Timmermans en Ton van Heugten met beide met vier kampioenstitels)
• 131 mancheoverwinningen ((tweede Eimbert Timmermans met 49 overwinningen en derde Ton van Heugten met 46 overwinningen)
• 58 dagoverwinningen (tweede Eimbert Timmermans met 25 dagoverwinningen en derde Ton van Heugten met 18 dagoverwinningen)
• 6064 punten behaald in het Nederlands kampioenschap (tweede Marcel Grondman met 4499 punten en derde Rijn van Gastel met 3630 punten)

Opmaak:

Dick Wentink en Jan de With